Wednesday, July 21, 2010

Γερμανία: οι κοπάνες στο σχολείο τιμωρούνται με πρόστιμα


Τα περισσότερα Ελληνόπουλα αυτές τις μέρες, ξέχασαν πού πάρκαραν την σχολική τους τσάντα και αν όχι πλατσουρίζοντας στα κύμματα των 7 θαλασσών, θα κάνουν αρκετό καιρό για να ξαναρυθμίσουν το ξυπνητήρι τους σε άγριες πρωϊνές ώρες...

Για τα γερμανόπουλα, οι σχολικές διακοπές ξεκινούν μόλις την τελευταία βδομάδα του Ιουλίου (οι ημερομηνίες ποικίλλουν ανά κρατίδιο). Αυτό σημαίνει ότι την παρούσα βδομάδα, γονείς και μαθητές κάνουν τις τελευταίες ετοιμασίες για τις καλοκαιρινές διακοπές... Όλα αυτά ενόσω τα παιδιά επισκέπτονται ακόμη κανονικότατα το σχολείο....

Αρκετές φορές σπεύδουμε να πούμε από ελληνική αφέλεια ότι οι κλιματικές συνθήκες είναι διαφορετικές στην βόρεια Ευρώπη και οι θερμοκρασίες όχι τόσο υψηλές, ώστε η παράταση του σχολικού έτους μέχρι και τον Ιούλιο να μην φαντάζει και τόσο τερατούργημα...

Όλα αυτά υπήρχαν βέβαια πριν από το διάσημο φαινόμενο της θερμάνσεως του πλανήτη.... Διότι αρκετές φορές μέχρι τώρα βίωσα 34 και 36 βαθμούς σε μιά χώρα που τα κλιματιστικά στα σπίτια είναι συνήθως παράξενη πολυτέλεια.... Στην χώρα που αρκετές κατοικίες έχουν σκούρα κεραμμίδια για να κρατούν τον χειμώνα το σπίτι ζεστό αξιοποιώντας τις ηλιόλουστες μέρες... Το καλοκαίρι όμως κανείς δεν αλλάζει τα κεραμμίδια αυτά και τότε φαντάζεται κανείς πως είναι να ζείς κάτω από αυτήν την στέγη....

Το διάβασα σε τοπική γερμανική εφημερίδα και μου ξύπνησε αναμνήσεις από τα σχολικά χρόνια...

Τα σχολειά στην Γερμανία είναι ακόμη ανοιχτά.... Οι μεγαλύτερες σχολικές διακοπές του έτους βρίσκονται προ των πυλών και αρκετοί γονείς σπεύδουν να χαρούν τις ξέγνοιαστες μέρες μιά ώρα αρχύτερα. Επιτρέπεται όμως να αφήσουν την προτελευταία ή τελευταία σχολική μέρα μή στέλνοντας τα παιδιά στο σχολείο ;

Ήδη οι σχολικές διευθύνσεις άρχισαν να πλημμυρίζουν από υπεύθυνες δηλώσεις ασθενείας των μαθητών ενώ την ίδια στιγμή στέκουν με τους γονείς στα αεροδρόμια ή στους αυτοκινητοδρόμους κυριολεκτικά για μιά θέση στον ήλιο....

Στην περίπτωση αυτή, η πολιτεία διατηρεί το δικαίωμα επιβολής προστίμων καθότι η πρακτική αυτή σύμφωνα με το γερμανικό δίκαιο παραβιάζει τον κανονισμό περί της υποχρεωτικής σχολικής παρουσίας των μαθητών στα σχολεία.... Η υποχρέωση στην συμμετοχή στα σχολικά μαθήματα συνίσταται έως και την τελευταία μερα φοιτήσεως.

Φυσικά αρκετοί γονείς προβάλλουν την δικαιολογία ότι ειδικά τις τελευταίες σχολικές μέρες δεν γίνεται σωστό μάθημα... Ωστόσο σε αυτό αντιτίθεται το επιχείρημα ότι στην υποχρεωτική παρακολούθηση του σχολείου προσμετρώνται και ημέρες οργανωμένων σχολικών δραστηριοτήτων (πχ εκπαιδευτικές εκδρομές) ή διοργανώσεις μαθημάτων με ιδιαίτερο παιδαγωγικό και εκπαιδευτικό στόχο.

Σύμφωνα με την ίδια εφημερίδα, φυσικά και επιτρέπονται απαλλαγές με την γραπτή δήλωση γνώσεως και συγκατάθεσης γονέων και κηδεμόνων, αλλά μόνο σε ειδικές περιπτώσεις και κατόπιν έγκυρης γραπτής αιτήσεως... Επομένως σε καμία περίπτωση μιά εξαίρεση δεν συνιστά τον κανόνα...

Γερμανικά, κινέζικα ή ελληνικά, τα σχολεία συνιστούν τον κυριότερο πυρήνα την ανθρώπινης κοινωνικοποίησης του ανθρώπου... Χώρες σαν και την δική μας αφέθηκαν να βυθίζονται στην οικονομική ύφεση και στην καθημερινή κρίση των ανθρώπινων αξιών....

Αυτά είναι τα παρόντα γεγονότα λοιπόν και όσο περισσότερο κανείς επικεντρώνεται σε αυτά, τόσο περισσότερο τείνει να καταστροφολογεί, να μιζεριάζει και να αναμασά την βομβαρδιστική τρομοκρατία των ελληνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης....

Η ελπίδα όμως γεννιέται εκεί που γεννιέται και η κοινωνικοποίηση και εκπαίδευση των εκκολαπτόμενων πολιτών. Τα πάντα τελικά είναι θέμα νοοτροπίας..... Και αυτή η νοοτροπία, χτίζεται συλλογικά από γονείς και εκπαιδευτικούς στα πρώτα χρόνια της ζωής ενός ανθρώπου.

Το παράδειγμα αυτού του άρθρου φαντάζει υπερβολικό για τα ελληνικά δεδομένα.... Και είναι υπερβολικό γιατί μάθαμε να λέμε πάντα ¨δεν πειράζει¨και να καλλιεργούμε έναν ¨ωχαδερφισμό" στον οποίο εμβαπτίζουμε τα παιδιά μας.....

Θα πρέπει κάποια στιγμή να συνειδητοποιήσουμε ότι τα παιδιά μεγαλώνουν κάποια στιγμή και αν απαιτούν παράλογα πράγματα από το σχολείο και διαπαιδαγωγούνται σε κλίμα μιάς ωφελιμιστικής ελευθερίας, γίνονται αργότερα ενήλικες τύραννοι...

Τα λέει και τα γράφει πρώην μαθητής της γενιάς του Αρσένη, με εμπειρία 4μηνων καταλήψεων.... Και αν δεν ακολούθησαν υπερφιλόδοξοι πολιτικοί μεταρρυθμιστές της παιδείας...

Τα σχολειά δεν χρειάζονται ηλεκτρονικά βιβλία και φωτεινούς πίνακες.... Όλα αυτά είναι εποπτικά μέσα και θα παραμείνουν μέσα...

Το περιεχόμενο της εκπαίδευσης είναι όμως τελικά που μετράει... Ας το κρίνουν οι ειδήμονες που έχουν ήδη επωμιστεί μιά τέτοια ευθύνη... Η δική μας ευθύνη όμως ως γονείς και ως εκαιδευτικοί συνίσταται στην καλλιέργεια ενός συναισθήματος συνέπειας...

Πάνω σε αυτό το δέντρο, θα καρποφορήσουν οι πιό ζουμεροί και νόστιμοι καρποί, σε μιά χώρα που -Δόξα τον Θεό- δεν στερήθηκε ποτέ τον ήλιο.... Ας ασχολούνται οι δυτικοευρωπαίοι με τα μήλα τους και εμείς με τα καρπούζια μας... Ας μην ξεχνάμε όμως ότι τα καλύτερα φρούτα λάμπουν πάντα μέσα στο καφάσι και αποτελούν το πιό υπερήφανο εξαγώγιμο προϊόν μιάς χώρας.....


Πηγή άρθρου: "Schulschwänzern droht Bußgeld", Info die Regionale Wochenzeitung, 21 Juli 2010 - KW 29"



1 comment:

ΟΔΟΙΠΟΡΟΣ said...

Υπερβολικό ή όχι, η αλήθεια είναι ότι η Παιδεία είναι ο ακρογωνιαίος λίθος ενός πολιτισμού, χωρίς αυτήν δεν μπορεί να υπάρχει αρχή, μέση, συνέχεια.

Και τελικά αυτό που έμαθα, είναι ότι μόνο αυτό μπορείς να πάρεις μαζί σου, όπου και να πας, την παιδεία σου.

Καλημέρες από μία βροχερή Θεσσαλονίκη